یاد تو

به تنهایی مرا عادت مده
به دلتنگی گرفتارم مکن
همین فردا برو از پیش من
ولی از خواب بیدارم مکن
به یادت شمع روشن میکنم
صدای گریه ام را گوش کن
فقط یک شب به خواب من بیا
خودت این شمع را خاموش کن
من و‌تنهایی و‌دلواپسی خیابان های شهر بی کسی
دوباره کی نگاهم میکنی دوباره کی به دادم می رسی
اگر بی تو در خود مرده ام
اگر چه زخم غربت خورده ام
اگر تو در قمار چشمات
شکستم داده باشه برده ام
اگر چه بی تو با خود نیستم
اگر چه بی تو حال من بد است
ته فنجان چشمانت ببین
دوباره فال من خوب آمده است