به من فرصت بده

یه عمری در به در بودم
توی دلتنگی و غربت
به دنبال تو می گشتم
میون جمع و تو خلوت
نمی دونستم اینحایی
کنار لحظه های من
نمی دیدم قدم میزد
دل تو پا به پای من
به من فرصت بده شاید یه ذره تو دل تو جاشم
بذار برگردم از اول یه عمری عاشقت باشم
دیگه تنهات نمی ذارم
همینجا با تو می مونم
من این دلبستکیها رو به چشمای تو مدیونم
می دونم دیره اما من به قلب تو بدهکارم
باید تا آخر دنیا بگم خیلی دوست دارم