سین آخر

باید دوباره چید
این خاطراتو چون این بغض لعنتی
جا کم نمی کنه
از بعد رفتنت
طوفان به من زده خونه تکونی هم پاکم نمی کنه
دور از توئم ولی
دورم پر از توئه هر روز بی توام
هر روز من توئی
باور نمیکنم
این عید بی تو رو ای کهنه عشق من
نوروز من توئی
بی تو به یاد تو
روزای من گذشت باور نمی کنی
تقویمو رو کنم
یک سال دیگه هم
رفت و نیومدی از من نخواه که باز
بی تو شروع کنم
از شوق دیدنت
آئینه جم نخورد دریا به عشق تو
تو تنگ جا گرفت
شاید گره زدن
ما رو به پای هم چون پا به پای ما
این سبزه پا گرفت
سین سکوت تو
سرمای دور من سرگرم ساعتم
سردرگم از همه
سیبای شهر من
دست توئن هنوز حوای من بیا
یک سین من کمه