باور نکن

باور نکن خشمم و

جدی نگیر اخمم و

من پشت نقاب خجالتم پنهونم

محکم بگیر دستم و

من از سقوط خستم و

بی بالهای بودنت اینبار ، نمیتونم

یه حرف ناگفته تو دلمه

زندگی بی تو قاتلمه

شبیه جنگجویی که تنهاس

بی تو تا مرگ فاصلمه

بخواب رو‌ موج طوفان تنم

ببار موهات و رو مرز ویرون شدنم

بخند به اشکهای فصل سوختنم

بجنگ با زمستون لب دوختنم

وقتایی که میترسم ، از این دنیای بی مقصد

تو شجاعت منی

از هر اوجی که افتادم ، بیشتر دل بهت دادم

چون تو طاقت منی