به خواب من نیا

نکند فرق به حالم که تو با من چه کنی

نرود پای خیالت زِ سرم هرچه کنی

گله‌ای نیست که با قلب من آخر چه کنی

آمدی جان و جهانم همه خواهان تو شد

ماه بی‌تاب توو ، آینه حیران تو شد

زلف بر هم زدی‌و باد پریشان تو شد

با تو از شب های غم گذر کردم

با تو در رویاهایم سفر کردم

دیدن هر روز تو نیازم شد

آرزویم را با تو بغل کردم

بمان ای ماه من در آسمان من

بمان ای نقطه‌ی امن جهان من

بمان پایان بگیرد غصه‌های بی‌امان من