خدانگهدار

به چشم من دیدنِ
دوباره ات را ببخش
به آسمانم شبی
ستاره ات را ببخش
اگر چه پروانه ی
در آتش تو ، منم
نه اعتنا می کنی
نه بال و پر می زنم
خدانگهدارت اگر
گذشتی از بی کسی ام
برای من گریه نکن
برای دلواپسی ام
خدا نگهدارت اگر
هزار و یک خاطره مرد
اگر دلم شبیهِ گل
به تار مویت گره خورد
بیا که بر لبم فقط
غمِ ترانه های توست
پناه امن گریه ام
حریم شانه های توست
نگفتم عشقت از دلم
چرا نمی رود رفیق!
که تیر چشم مست تو
خطا نمی رود رفیق!