اسپه می

شو تا صواحی تِ چِش
همش مِ انتظاره
تِ اسپه میِ قربون
چارقدِ بِن،دیاره
برمه مه چش دووشه
بغض گینه ته گلی ر
فکر و خیال وچون
اسپه هاکرده می ر
صد تا آفتاب و بهار
نوونه مه جانه مار
مه پلی که دووشی
صد تا غم شونه کنار
صدتا اِفتاب و بهار
نرم وارش نوونن
صدتاچشمونِ قِشنگ
تِ دِ تا چِش نوونه
صد تا چشمون قشنگ
ته دتا چش نوونه
صد تا قصر مه دور دووه
مار خنه نوونه
مِسِ لالایی بَخون،مِن دِباره خَسّومه
اگه صدساله بَووم، اره مِن تِ وَچومه