سکوت

از وقتی یادم میاد تنهام یه عالمه

با این غم سیاه افسردگی که با منه

میگن خاطره ها میمونه توو حافظه ی مو

موهامو نزدم خاطره هات یادم نره

من بد اخلاق نبودم تو ازسمتی که من شکسته بودم ، به من نزدیک میشدی

 نگو که بین منو تو ،شب ها، دلواپسی نیست

تو سکوت ممتدت ، نگو که لرزه ای نیست

عشق تو دریا عه و دریا که مردنی نیست 

روح هنرمندم رو به تو هدیه دادامش

عاطفه ی شعرم رو دست تو سپردمش

همه چی خوب بود ، ما بودیم واسه هم ، واسه زندگیمون ارجعیت

همه چی خوب بود تا وقتی نشون داد خودشو واقعیت .