ناصریا

گریه کردم
واسه اون روزایی که پیشم نبودی
گریه کردم
واسه هر وقت که بهم سخت می‌گرفت دنیا و تو پیشم نبودی
آخ که نبودی
خاطراتم با تو کمه ولی موندگاره
از تو تنها اون صداته که یادگاره
عشق تُو تو وجودِ من ریشه داره
دل برای خنده‌هات بی قراره
هر آینه‌ای تو رو به یادم میاره
گیتارِ تو صداش گرفته غصه داره
مگه می‌شه بمیرن خاطره‌ها
مگه می‌شه که فراموشت کنم ناصریا
خاطراتم با تو کمه ولی ماندگاره
از تو تنها اون صدات که یادگاره
عشق تو تو وجوده من ریشه داره
دل برای خنده هات بی قراره