چه کنم یار تو واووم

تو می خی ناز کنی تا که مو نازت بکشم
بشینی منت ای مین درازت  بکشم
اگر از بوم دو آبروی تو افتا نظری
طرحی از آن لب پر سوز و گدازت بکشم
بزنی پر سر بومم  بپری دیر مو واوی
مو همش حسرت  ای دو بال وازت بکشم
مو خیالم تر از دیر تو بیدن  چکنم
تو می گی صبر کنم یا که جهازت بکشم
چه کنم یار تو واوم
چکنم شرشرِ  مینت و دسم برده پتک
لب جلاد شیرینت و دسم برده پتک
تو عزیزی که مو دورِ قدو بالای تو واوم
قد و بالای ستینت ودسم برده پتک
تو بشین تا گپ و گفتی سر فرصت بزنیم
لج و ای چون و چنینت  و دسم برده پتک
مو زمینم و تو بالی سر بومی همه وخت
صبح و ناشتا و  پسینت  و دسم برده پتک