غروبای بی تو

غروبای بی تو
چه دلگیره تنگه
جای خاطراتت
یه زخم قشنگه
به راهت نشسته
دو تا چشم خیرم
دیگه جون ندارم
نیایی میمیرم
شبام بی ستاره
سیاهه کبوده
همه آسمونم
پر از ابر و دوده
ببین رفتن تو
منو داده بر باد
که حتی خدا هم
منو برده از یاد
نه یه شاخه ی گل
تو گلدونا زنده
نه عطر نفس هات
توی خونه مونده
دیگه مرغ عاشق
نمیخونه بی تو
چقدر اینجا سرده
زمستونه بی تو
شبام بی ستاره
سیاهه کبوده
همه آسمونم
پر از ابر و دوده
ببین رفتن تو
منو داده بر باد
که حتی خدا هم
منو برده از یاد