گل سرخ

ای گل سرخ بهاری
که نشستی یه کناری
چرا تاریکه جهانت؟
چرا خورشیدی نداری؟
ساقه هات همیشه زرده!
روی برگات پُر گَرده
به چی دل بستی عزیزم
وقتی دنیات همه درده
ببین دنیا را ببین که
پُر شده از گل و بوسه
تو هنوز داری می ترسی
آخرش ریشه می پوسه
ساقه هات همیشه زرده!
روی برگات پر گَرده
به چی دل بستی عزیزم
وقتی دنیات همه درده
نذار اینجوری بمونی
تو اسیر یه خزونی!
خودتو رها کن از شب
که فقط خودت می تونی!
همه دنیا پر نوره
پر شده از گل و بوسه
تو هنوز داری می ترسی
آخرش ریشه می پوسه
قد بکش از این سیاهی
رو به خورشید بهاری
تو نشون بده به دنیا
هنوز جراتش را داری
ساقه هات همیشه زرده!
روی برگات پُر گَرده
به چی دل بستی عزیزم
وقتی دنیات همه درده
ببین دنیا را ببین که
پُر شده از گل و بوسه
تو هنوز داری می ترسی
آخرش ریشه می پوسه!
ببین دنیا را ببین که
پُر شده از گل و بوسه
تو هنوز داری می ترسی
آخرش ریشه می پوسه!