درد می بارد

یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذارد
بلکه دست از سر آزردن ما بردارد
چه خطایی مگر از جانب ما سر زده که
دائما درد و بلا بر سر ما می بارد
جای ما کوه اگر بود فرو می پاشید
آه در باره ی ما درد چه می پندارد
شده یک دلخوشی ساده بخواهیم و فلک
داغ یک خنده به روی دلمان نگذارد
بسکه آزرده شد از خاطرش ایمانش رفت
آنکه می خواست خودش را به خدا بسپارد